AĞLIK SOKAK

Sağlık Sokak dün daha bir mahzundu sanki...
Sonbahar erken gelmiş;
Ağaçlar yapraklarına veda etmeye hazırlanıyordu...
Sanki yarım asır önceki gibi...
Ama ne yazık ki ağaçlardan başka hatırlayan yoktu...

xxx

Dün eski Başbakanlardan Adnan Menderes'in idamının 50'inci yıldönümüydü.
İstanbul'da mezarı başında törenler yapıldı, televizyonlarda belgeseller, nutuklar birbirini izledi.
Ama Sağlık Sokak'ta kimse yoktu...
Halbuki Cumhuriyet tarihin en büyük aşkına tanık olmuştu yıllar önce.
Erkek, ‘Başbakan' olmasına rağmen aşkı için gizlenme gereği duymadan makam arabasını o apartmanın önüne park etmiş.
Sevgilisi kendisine küsünce elinde çiçeklerle merdivenlerde oturmaktan çekinmeyip içeriye çağrılmayı beklemiş.
Affedilmesi için yıllarca haftanın iki üç günü, ne zaman solacağını hesaplayıp çiçek göndermişti.
Genç kadın da evliliğini aşkına engel görmüyordu.
Aldatılınca da her aşık kadın gibi sevgilisini affetmemiş;
Ama o ünlü mahkeme huzurunda, binlerce radyo dileyicisinin huzurunda, aşkını ilan etmekten çekinmemişti:
"Ben Adnan Menderes'i çok sevdim"

xxx
Menderes'in idamının üzerinden yarım asır geçti.
Ayhan Aydan yaşama veda edeli iki yıl oldu.
Şimdi o aşıklardan biri şimdi İstanbul'da Anıtmezar'da;
Diğeri Alaçatı Mezarlığı'nda...
Dün Sağlık Sokak'ta izleri bile yoktu.
Yıllar önce o sokakta perdeyi aralayıp Başbakanın gelişini izleyenler belki çoktan bu dünyadan ayrıldı.
O sokakta top oynarken Başbakanın başını okşadığı çocuklar emekliliğin tadını çıkarıyor belki de.
Sağlık Sokak'ın eski tadı da yok zaten.
Başkent'in çoğu sokağı gibi otopark oldu.
Artık 50 yıl önceki gibi top oynayan, ip atlayan çocuk da yok.
Annelerinden, babalarından bu öyküyü dinleyenler de çoktan unuttu sanki.
Apartmanın kapısında da hatırlatacak hiçbir ize rastlanmıyor.

xxx

Dünyanın belli başlı kültür başkentlerinde yerel yönetimler bu tür öyküleri kaçırmıyor.
Ünlülerden kim hangi apartmanda yaşamışsa kapısına plaket koyuyor.
Oturdukları, yemek yedikleri kafelere bile fotoğrafları asılıyor.
Böylece hem o kahramanlara saygı gösteriliyor, hem yaşayanlara o öyküler unutturulmuyor, hem de kent kimliğine sahip çıkılıyor.
Herhalde bunları yapmak çok zor ve maliyetli değil.