HABERTÜRK YAZILARI- DÖNÜŞ

DÖNÜŞ

Doğrusu Ankara'dan uzak kalmak zor...

Biz giderken kriz vardı.

Ruhumuz ‘tatil' diyorsa da ‘beynimiz' hâlâ işteydi...

Yemin krizi bitmiyor; ‘tatil' başlayamıyordu.

Neyse ki ‘uzlaşma' sağlandı;

Tümü olmasa da vekiller kürsüye çıktı, yemin etti;

Meclis tatile girdi de televizyonu kapatıp ruhumuzu da beynimizi de tatile teslim etmeyi başardık.

xxx

Televizyonu kapattık kapatmasına da sokakları kapatmak mümkün değil ki...

Sanki bütün Ankara Ayvalık'a taşınmış.

Her yer ‘06' plaka ile dolu.

Kızılay Meydanı mı, Ayvalık iskelesi mi belli değil.

Krizin etkisi sahilde, kafelerde de sürüyor.

Herkes ‘siyaset' konuşuyor.

Üstüne ‘şehit' haberlerinin travması...

Cunda'ya kaçsanız da bir şey değişmiyor.

Dibektaşında dövülen kahveyi yudumlayıp martıların kendini süzülerek bıraktığı denizi seyretmeye dalmayı hayal etseniz de, nedense artık her lokantada bunmayan Papalina'nın tadına bakmak isteseniz de yan masalarda politika konuşuluyor.

En iyisi ara sokaklara dalmak...

Ama, ‘ekonomik kriz' açıklamaları her şeyin üstüne tuz biber...


xxx

Belki de doğrusu ‘deniz tatili'ni boş verip memleketimin dağlarına kaçmak...

Önce seçim, ardından ‘yemin krizi' nedeniyle gidemediğim çocukluğumun dağlarına...

Hem, deprem sonrası Simav'a giden Yavuz (Donat) ağabey bile, dönüşte uğrayıp, "Kendimi Alplerde gibi hissettim, senin ne işin var Ankara'da" diyerek hasret damarlarını kabartmamış mıydı?

İşte fırsat bu fırsat...

4 saatlik zor bir yolculuktan sonra işte gürgen, kestane, çam ağaçları arasındaki köyüm...

2 ay önceki 5.9'luk depreme rağmen hâlâ canlı...

Sonrasında irili ufaklı 10 binden fazla deprem yaşamışlar halbuki...

Evim, ilkokulum, arkadaşlar, annem, babam, akrabalar hatta oralarda bıraktığım kitaplar...

Hepsi orada...

Yıllar önce bıraktığım gibi...

Tek fark evlerin arasındaki çadırlar.

Bir de depremden sonra kendi elleriyle yıktıkları minareler.

xxx



Depremle yaşamayı öğrenmişler.

Uzmanlaşmışlar hatta...

Sallanıyorsunuz, "3.2" diyor birisi.

Beş dakika sonra internetten Kandili'nin sitesine bakıyoruz, doğru...

4'e kadar kimse yerinden kıpırdamıyor.

Deprem fıkraları yazıp neşelerini buluyorlar.

Tek dertleri ‘unutulmuşluk'...

"İstanbul'da küçük bir deprem olsa bütün gazeteler, televizyonlar ayağa kalkıyor, biz burada her gün sallanıyoruz tek satır yazmıyorsunuz" diye şikayet ediyorlar.

Bir de artık para etmeyen sebze meyveleri...

Gelen yetkililerin bu konudaki yakınmalara, verdiği "İyi ya... Milet ucuza yer. Artanı da siz kendiniz yersiniz" yanıtını eğlenerek anlatıyorlar.

Onca zorluğa rağmen moral buluyor, Ankara'yı unutturuyorlar.

Ama Ankara kendisini unutturmuyor.

Dönüş vakti geliyor.



xxx



Halbuki Sezen Aksu yine yapmıştı yapacağını;

"Bakarsın Umduğundan Güzel Geçer Yaz" deyip umutlandırmıştı.

Döndük...

O kadar çok şey birikmiş ki...

Ankara'nın ‘yeni' amblemine bile sıra gelmedi daha...

Ama daha yaz bitmedi.

Belki de yeni başlıyor.

"Bakarsın Umduğundan Güzel Geçer Yaz"

KÜÇÜLEN DEVLET


Yıllardır tartışılır durur.
"Ankara sivil bir başkent olmaktan çok askeri bir başkent gibi.
Askeri karargahlar Sivil Başkent'e yakışmıyor."
Kimi zaman üst perdeden demeçler verilir, sonra unutulur...

xxx

Askeri binaların taşınması konusunda meğerse ilk adım atılmış;
Beştepe'deki Jandarma Genel Komutanlığı karargahının İncek'e taşınması konusunda çalışmalar başlamış.
Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay, HABERTÜRK'ü ziyareti sırasında ipuçlarını verdi ancak ayrıntılarını açıklamadı.
Bakan'ın asıl hayali, Genelkurmay Karargahının ‘müze' haline getirilmesi.
Ama kısa vadede gerçekleşmesi pek mümkün görünmüyor.

xxx
Jandarma Genel Komutanlığı karargahı Beştepe'de...
Birkaç yıl çevresinde 10-15 katlı apartmanlar yükselse de orman manzaralı.
Atatürk Orman Çiftliği'ne hakim bir noktada.
Galiba bir SİT sorunu var ama boşaldıktan sonra Başbakanlık için yeni bina yapılacağı konuşuluyor.
Orası olmasa bile yine tam karşısında Orman Genel Müdürlüğü lojmanlarının bulunduğu yer bile olabilir deniliyor.
Görünen o ki Başbakanlık da Kızılay'dan taşınacak.

xxx

Aslında eski bir proje...
Özal'ın Başbakanlığı döneminde beri konuşuluyor.
Bakanlıkların Eskişehir yolu üzerine taşınması planlanıyor.
Çoğu taşındı zaten...
Yakında Danıştay ile Tarım Bakanlığı da yeni binalarında faaliyete geçecek.
Sanıyorum 1991'di, Mesut Yılmaz Başbakan...
Bilkent'te katıldığı bir etkinlikten sonra Başbakanlığa dönmedi;
Programında olmamasına rağmen inşaat denetemeye gitti.
İkiz Kuleler henüz inşaat halinde;
TEKEL binası olacaktı.
Binayı beğenince gökdelenlerin Başbakanlık binası olması, bütün birimlerin buraya taşınması kararlaştırıldı.
"Benim burada olmam önemli değil, Türkiye Cumhuriyeti'nin başbakanlık binasının böyle görkemli olması lazım" diyordu.
Sonrası malum...
Yıllarca bitirilemedi.
TOBB'a satıldı...

xxx

Yıllardır hep aynı cümleleri duyarız;
"Devlet küçültülecek"
12 Eylül döneminde Evren bu cümleyi kurduktan sonra PTT'nin yaptırdığı binaya el konulmuş, ‘Yeni Başbakanlık' olmuştu.
O zamanlar Ankara'nın en yüksek binalarından biriydi.
ANAP döneminde ‘devleti küçültüyoruz" denildi; Çevre Bakanlığı kuruldu.
İlk bakan Doğancan Akyürek değişik bir isimdi.
"Çevre Bakanlığı'nın binası, Ankara'nın çevre sorunları en ağır bölgesinde olmalı" deyip İskitler'e gitti.
Ali Talip Özdemir bakan oldu, Kızılay'da bir apartmana taşındı.
İmren Aykut geldi, Eskişehir yoluna...
Ardından yine devletin küçülmesi...
Bu kez Orman Bakanlığı kuruldu.
İlk Bakan Mustafa Kalemli oldu...
Aradan yıllar geçti, iki bakanlık birleşti; hemen yanımıza taşındı.
Devlet küçülüyor derken, ortaya 40 kat mı 50 kat mı bir türlü saymayı beceremediğim bir bakanlık binası ortaya çıktı.
Küçülen devletin simgesi oldu.
Görünen o ki Kızılay yakında boşalacak.
Kim bilir belki 40-50 yıl sonra birileri, şimdi Ulus'ta olduğu gibi "Kızılay Tarihi Kent Merkezi Projesi" hazırlamak zorunda kalır...

HABERTÜRK YAZILARI- ÇİÇEK GİBİ

ÇİÇEK GİBİ...

Muhtemelen şimdi bulutların üzerinden bakıp bizimle dalga geçiyordur.
Kesin küfrediyordur, ağız dolusu;
"Köftehorlar ben size demedim mi... Zaten sözümü hiç dinlemediniz..."
xxxx
Evet söyledi.
Hem de yıllar yıllar öncesinden bildi;
"Çocuklar bu adama dikkat edin. Çok büyük adam olacak" dedi.
Hem de birini değil, ikisini birden bildi...
Emel Aktuğ'dan söz ediyorum.
Bizim kuşak için ‘Emel Abla'
Bizden öncekilerin ‘Kara Bomba'sı
Herkesin ‘aşık' olduğu kadın...
Aramızdan ayrılalı 4 yıl olmuş meğerse...

xxx
Galiba 1986 ya da 87...
Yozgat'tayız.
O dönem Başbakan olan rahmetli Turgut Özal'ı izliyoruz.
Miting bitmiş, haberleri yazdırmış, hep beraber yemekteyiz.
Emel Abla sürekli koşturup duran birini işaret etti;
"Çocuklar bu adama dikkat edin. Çok büyük adam olacak..."
Gösterdiği kişi Cemil Çiçek;
O zamanlar henüz Yozgat Belediye Başkanı...

xxxx

Bu kez 90'lı yıllar.
Galiba henüz Meclis basın bürosu üst kata taşınmadı.
Hiçbir gazete, ajansın odası güneş yüzü görmüyor;
Çoğu telefon kulübesinden bozma.
Hücre gibi.
Ama Emel Ablanın odası öyle mi?
Sanki salon salomanje...
Üstelik Meclis bahçesine bakıyor, balkonlu.
Tam da giriş kapısının yanında;
Siyasetçisi, gazetecisi, bürokratı her geçen mutlaka uğruyor.
Keramet odada değil, Kara Bomba'nın sohbetinde...
Refah Parti'li milletvekilleri Meclis'e ilk kez girmiş.
Aralarında çok genç isimler de var...
Onlardan birisi haftanın iki üç günü basın bürosunda.
Daha çok da Emel Ablanın odasında.
Entelektüel düzeyi yüksek sohbetler yapılıyor.
Bir gün yine Emel Abla konuğunu uğurladıktan sonra bize döndü.
Yine aynı uyarı;
"Çocuklar bu adama dikkat edin. Çok büyük adam olacak..."
O milletvekili de Abdullah Gül...
xxx
Cemil Çiçek, Meclis Başkan adayı gösterilince Emel ablayı hatırladım yine.
Kusura bakma Emel Abla...
Yine kötü bir sınav veriyoruz.
Bırakalım 15-20 yıl sonrasını öngörmeyi,
Senin de çok sevdiğin mesleğin maalesef sadece ‘dedi ki'den öteye gidemiyor.
Ezberler bozulamıyor.